Тоҷикон аз зумраи миллатҳои донишпарвар маҳсуб мешавад. Яке аз омилҳои ин падида аз он иборат аст, ки тоҷикон дар гузашта ва имрӯз китобро азиз доштаанд ва бархе аз онҳо китобхонаҳои шахсӣ низ доранд. Дар ин маврид хостам иқтибосе аз суханронии Президенти мамлакат оварам, ки дар ситоиши китоб барҳақ фармудааст:
“... Ҳамаи мо аз даврони қадим китобро сарчашмаи ақлу дониш заковат, ахлоқи ҳамида ва беҳтарин ҳамшину ҳамроз, омӯзгори беминнат, ҳамсӯҳбати хушгуфтору хушбин мепиндоштем. Ва бузургони мо китобро аниси кунҷи танҳоӣ ва фурӯғи субҳи доноӣ медонистанд”.
Ҷойи дигар овардааст: “Китоб як рукни муҳими тамаддуни башарӣ ва ҷузъи ҷудонопазири зиндагии инсон аст. Аз ин ҷост, ки мардуми олам бо арзи эҳтиром ба ганҷинаи маънавии ниёгон китобҳоро дар хазинаҳои миллии хеш нигаҳодорӣ мекунад, то ин ки наслҳои имрӯза ба оянда аз онҳо барои рушду камолоти маънавин худ истифода баранд”.
Чунонкӣ аз осори ниёгон р бармеоянд, бузургони илму ирфон дар ситоиши дониш ва тафаккури илмӣ ашъор офаридаанд :
Дониш андар дил чароғи равшан аст,
В-аз ҳама бад бар тани ту ҷавшан аст.
Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
То тоҷи наберагони Одам бошӣ.
Дониш талабу бузургӣ омӯз,
То беҳ нигарад рӯзат аз рӯз.
Басифат кори мактаб соз бояд ,
Ба дониш қуфли розе боз бояд.
Ба дониш мегарав шоҳи савод аст,
Ки ӯ як раҳнамои умрбод аст.
Ҳар ки донишвар бувад, ӯ қодир аст,
Обрӯи ӯ бувад илму ҳунар.
Конфутсий такид мекунад, ки дониши ҳақиқӣ ин аст, ки ҳадди ҷаҳолати худро бидонӣ (Настоящее знание — это знать степень своего невежества. Real knowledge is to know the extent of one's ignorance).
Бенҷамин Франклин иброз намудааст, ки сармоягузорӣ дар дониш беҳтарин фоида меорад (Инвестиции в знания приносят лучшие проценты. An investment in knowledge pays the best interest).
Ширин Қурбонова
сарходими илмии Шуъбаи Осиёи Ҷанубу
Шарқии Институти омӯзиши масъалаҳои давлатҳои Осиё ва Аврупои АМИТ,