Статья посвящена исследованию роли Эмомали Рахмон в процессе установления мира и национального согласия в Таджикистан после гражданской войны 1992–1997 годов.
Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон, ки соли 1991 ба даст омадааст, оғози марҳилаи сифатан нави рушди давлатдорӣ ва ҷомеаи миллӣ гардид.
В статье рассматриваются особенности использования инструментов «мягкой силы» во внешнеполитической стратегии ведущих стран Европейского союза в отношении государств
Шуъбаи Осиёи Ҷанубӣ ва Шарқии Институти омӯзиши масъалаҳои давлатҳои Осиё ва Аврупои Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон
Дар даврони соҳибистиқлолӣ бо ташаббусу ибтикороти Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ
В работе рассматриваются особенности применения инструментов «мягкой силы» и народной дипломатии во внешней политике стран Скандинавии
20 мая 2026 г. завершился официальный визит Президента РФ В.В. Путина в Китайскую Народную Республику
Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар Паёми имсолаашон ќайд намуданд, ки
В истории каждого народа и нации бывают моменты, когда время останавливается. Моменты, когда встречаются живые и мертвые, прошлое и настоящее, земля и дух.
Дар шароити муосири рушди муносибатҳои байналмилалӣ дипломатияи варзишӣ ба яке аз воситаҳои муҳимми таҳкими ҳамкориҳои байни давлатҳо ва муаррифии имиҷи мусбати кишварҳо табдил ёфтааст.