Бо дастури Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон, бозгашти рамзии қаҳрамонон ба Ватан ба рӯйдоди муҳим дар масири ҳифзи хотираи миллӣ, таҳкими пояҳои давлатдории муосир, пайванди наслҳо ва барқарорсозии адолати таърихӣ табдил ёфт.

Хоки рамзӣ ва хотираи абадии Нусратулло Махсум, Шириншоҳ Шоҳтемур ва Нисор Муҳаммад таҷассумгари иқдоми Пешвои миллат дар эҳёи адолати таърихӣ буда, аз посдошти қаҳрамонони Тоҷикистон то таҳкими ҷаҳонбинии ватандорӣ ва худшиносии миллӣ маънои амиқи сиёсӣ ва маънавӣ касб мекунад.

Пайванди маънавии қаҳрамонон бо Меҳан дар сиёсати Пешвои миллат оид ба ҳифзи хотираи миллӣ ифода ёфта, овардани хоки рамзӣ ҳамчун нишонаи эҳтиром ба таърих, ворисияти наслҳо ва давлатдории миллӣ арзёбӣ мегардад.

Аз лиҳози таҳлилӣ, ин иқдомро метавон ҳамчун идомаи сиёсати пайгиронаи давлатӣ дар самти эҳёи хотираи таърихӣ, арҷгузорӣ ба фарзандони фидоии миллат ва таҳкими худшиносии миллӣ арзёбӣ намуд. Махсусан муҳим аст, ки иқдоми қабул ва овардани хоки рамзӣ аз маҳалли дафни қаҳрамонони Тоҷикистон бо дастури бевоситаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон амалӣ гардид. Ин далел нишон медиҳад, ки дар сиёсати давлатдории муосири Тоҷикистон масъалаи ҳифзи хотираи миллӣ на ҳамчун кори рамзӣ, балки ҳамчун қисми муҳими ташаккули ҷаҳонбинии ватандорӣ, пайванди наслҳо ва барқарорсозии адолати таърихӣ баррасӣ мешавад.

Нусратулло Махсум ва Шириншоҳ Шоҳтемур аз ҷумлаи он шахсиятҳое мебошанд, ки дар солҳои 1920-1930 дар марҳилаи ниҳоят мураккаби таърихӣ барои ташаккули давлатдории тоҷикон, ҳимояи манфиатҳои миллӣ ва рушди худшиносии тоҷикон иродаи қавии сиёсӣ нишон доданд. Дар суханронии Сироҷиддин Муҳриддин низ таъкид гардид, ки ин ду шахсияти таърихӣ аз ҳуқуқи миллати тоҷик барои рушд ва хештаншиносӣ дифоъ кардаанд. Ҳамзамон, Нисор Муҳаммад ҳамчун фарзанди барӯманди халқи тоҷик дар ташаккули асосҳои фарҳангсолорӣ ва маорифпарварии давлат саҳми назаррас гузоштааст.

Мероси ин шахсиятҳо аз имтиҳони таърих гузашт. Бо Фармонҳои Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон аз 27 июни соли 2006 ба Нусратулло Махсум ва Шириншоҳ Шоҳтемур пас аз вафот унвони олии давлатии «Қаҳрамони Тоҷикистон» дода шуд. Ин тасмим на танҳо эҳтиром ба хизматҳои фардии онҳо, балки эътирофи нақши онҳо дар ташаккули пояҳои давлатдории тоҷикон мебошад. Манбаҳои давлатӣ ва иттилоотии Тоҷикистон низ ин сана ва мақоми таърихии онҳоро тасдиқ мекунанд.

Аз нуқтаи назари сиёсати хотира, овардани хоки рамзӣ ба Ватан амали одии маросимӣ нест. Ин иқдом таҷассумгари пайвастани маънавии чеҳраҳои таърихӣ бо Меҳан аст. Он ба ҷомеа паём медиҳад, ки миллат фарзандони хидматгузори худро фаромӯш намекунад ва давлат барои барқарорсозии ҳақиқати таърихӣ масъулияти сиёсӣ, маънавӣ ва фарҳангӣ дорад. Дар шароити ҷаҳони муосир, ки рақобати иттилоотӣ ва мубориза барои тафсири таърих шиддат мегирад, чунин иқдом барои таҳкими худшиносии миллӣ аҳамияти хосса доранд.

Хулоса, қабули капсулаҳо бо хок аз маҳалли дафни Нусратулло Махсум, Шириншоҳ Шоҳтемур ва Нисор Муҳаммад рӯйдодест, ки дар он сиёсат, таърих, дипломатия ва хотираи миллӣ ба ҳам мепайванданд. Бо ташаббус ва дастури Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ин амали нек ба рамзи эҳтиром ба гузашта, масъулият дар назди таърих ва пайванди маънавии наслҳо табдил ёфт. Ин иқдом нишон медиҳад, ки давлатдории муосири Тоҷикистон на танҳо ба рушди иқтисодӣ ва сиёсати хориҷии мутавозин, балки ба эҳёи хотираи таърихӣ, таҳкими ҳувияти миллӣ ва арҷгузорӣ ба фарзандони содиқи миллат такя мекунад.

ЮСУФҶОНОВ Фаридун Муҳаммадиевич,

номзади илмҳои сиёсӣ

ходими калони илмии шуъбаи ШМА ва Канадаи

Институти омӯзиши масъалаҳои давлатҳои Осиё ва Аврупои

Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон